Klaudiusz Baran

Artysta, pedagog
i organizator życia muzycznego.

Artysta wszechstronny, obdarzony wyjątkową wrażliwością muzyczną. Jego dokonania zmieniły w Polsce postrzeganie akordeonu, wynosząc go do pozycji pełnoprawnego instrumentu kształtującego realny świat muzyczny. W interpretacjach splata pokorę wobec dzieła z bogactwem inwencji, osobistym pojmowaniem czasu w muzyce, sceniczną charyzmą i naturalnością ekspresji.

Jako pierwszy akordeonista otrzymał nagrodę Fryderyka – za album „Astor Piazzolla – Tango”, nagrany dla wytwórni Sony Classical. Ze swobodą porusza się w repertuarze wielu epok, największe uznanie budzą jednak jego interpretacje muzyki najnowszej: blisko 50 prawykonań dzieł solowych, kameralnych i z towarzyszeniem orkiestry, z których większość była mu dedykowana albo powstała z jego inspiracji.

Jego wielką namiętnością jest argentyńskie tango, w szczególności związane z Astorem Piazzollą tango nuevo, wirtuozowsko wykonywane na bandoneonie – instrumencie, który jako pierwszy polski instrumentalista wprowadził na sale koncertowe. Współtworzył i był liderem najsłynniejszych formacji tangowych: Tangata Quintet oraz Machina del Tango.

Jako pierwszy akordeonista wystąpił jako solista z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, jak i z większością najważniejszych polskich orkiestr. Wśród jego partnerów kameralnych znajdują się Ivan Monighetti, Roby Lakatos, Julius Berger czy Konstanty Andrzej Kulka. Jako muzyk sesyjny nagrywa muzykę filmową i rozrywkową, tworzy grupę world music, towarzyszy piosence aktorskiej.

Aktywność artystyczną łączy z działalnością pedagogiczną i organizacyjną. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie – ponad 200-letniej, najbardziej rozpoznawalnej polskiej uczelni muzycznej – w 2016 roku wybrany został jej Rektorem.